хочу Армавир ГЕРОИН VHQ

Была такая история, день как день, шел я по улице, чувствую — туса на углу. Подходить и зарядить годноту уже ясно, но я как всегда решила поломить все стереотипы, идти своим путем. В общем, подошла к тусовке, там нарики всей своей картинкой такие, что аж мурашки по коже ходят.

И тут я замечаю одного крутого бро, который весь такой потным глазом смотрит на меня. А я в ответ, взглядом типа "да, чувак, я тебя понимаю". Не прошло и пары секунд, как он уже вытянул из кармана пакетики с закладкой и махнул мне глянуть. Ноги сама себе побрила феном, что уж говорить!

Дальше началось все самое интересное, я решила почувствовать всю космическую энергию этих закладок и втюхаться как положено. Затянулась через трубку, и словно побывала в другом измерении. Халлюциногены дали знать о своем присутствии, и я почувствовала, что жизнь — это не просто так, а на самом деле целая метафизическая чертовщина.

Спустя несколько часов я уже не знала, кто я и где я. Бро, конечно, валялся где-то рядом, но мне было все равно. Я была на грани прозрения, на грани пиздеца, простите меня за выражение. И тут я решила, что пора бродить по улицам и шлендить, чтобы узнать, что творится в этом занятном мире.

Я думала, что увижу что-то реально крутое, типа Луны на горизонте или того самого Бигфута, но нет, все оказалось скучным и полным застоя. Короче, я поняла, что халлюциногены — это не то, что я искала.

Так я половину жизни просрала, шастая по улицам в полном запое. Но ничего, друзья, я не унываю! Ведь вся эта история — это новый опыт, новые ощущения, новые границы в мире немыслимого.

Так что, братья, не рекомендую пытаться повторить мой эксперимент. Лучше идите в спортзал, сходите на концерт или просто проведите время с друзьями. Ни фена, ни героина вашей жизни не сделают лучше, только испортят.

Так что здоровья вам и силы духа! Ну а я, собрав все свои силы, решила оставить закладки в прошлом и двигаться вперед к новым горизонтам. И вам советую этого тоже!

Окей, слухай, бро, я ўсё скажу, як было. Ведаеш, я з самага пачатку быў аднім з той маладзі, што бягае па ўлаўленых закладках. І не толькі ўляўленых, я таксама батав, каб атрымаць свой дыплом. Вядома, ён мне прысабачыў галаву, але гэта і натхняла мяне на большае.

Аднаго разу, узе пасля боты, я пазнаёў мужыка з глыткамі. Ён расказаў мне пра героін - нарэшце што-небудзь новае, не проста люся LSD. А я так люблю паціснуць нервішкі своія! Што ж, я прыняў рашэнне спрабаваць гэта навіну. І што я скажу? Я змяняў сваё жыццё да непазнавання.

Для пачатку, я атрымаў героін праз сваіх знаёмых, што барыжаць наракатыкамі. Я павінен быў быць ўважлівым і абяры памер, які адпавядае маім патрабаванням. Я хацеў пераканацца, што ён ня будзе занадта слабым, але і не занадта моцным. Зрэшты, я ж не хацеў быць хуткім. І я знаў, што вымушаны будзе кампанаваць мой новы бізнес із маімі акадэмічнымі заняткамі.

Калі ўжо ўсё было гатова, я прыняў рашэнне рофліць на маіх бандероўках. Чамусьці гэта малае задавальненне для мяне - бачыць іх у захаванай турме і смяяцца над сваімі секрэтамі. І ў цяперашні час, пры гэтым тле, я стаў зарабляць гарэй за сваіх старцаў.

Так што, я пачаў мерчаваць героін. Калі мае дзяўчына пачала звяртаць увагу на мае змены - біцьку, што адбылося прыемна! Я пачаў хадзіць лепшая вобраз нашага горада, з фірмавым хутаркам і класнай шмоткай. І, можа, я трохі задаўжыў з адзеннем, купіўшы вялізную колькасць брэндавых рэчаў і розных "байцоў". Аднак я адчуваў сябе ўзлётным птушкай.

І вось я пераканаўся ў тым, што жыццё - гэта больш за наркатыкі і грошы. Жыццё - гэта пра шчасце і задавальненне. І, сапраўды, гэта не магло быць лепш за ўсё маё новае лепшае здароўе!

Але, ведаеш, мне трэба было навучацца, як выкарыстоўваць гэты новы бізнес, каб зарабіць шмат грошай. Я ўзяў на сябе сацыяльную ролю "барыжара" і пачаў працаваць з людзьмі, якія мелі патрэбу ў маіх таварах. І, праўда, я пачуў сябе моцным і атрымаў магутнасць кантраляваць людзей. Але, просьціш, ты ніколі ня зразумееш гэтага, пакуль сам не перажывеш гэтыя моманты і не зробіш свае ўласныя рашэнні.

Так што яна рыскуе даведацца пра маю новую "кар'еру"? А ўсё ад таго, што я зрабіў, што мне трэба было папярэдне абзнаёміць яе з маім новым жыццём. Хаця бы за тое, што я хацеў быць адкрывым з ёю.

Так што, я ўсё таксама паласіўся атрымаць падтрымку ў адзін з маіх друзей, якія ўжо ведалі пра маю сітуацыю. Ігар, называлі яго "Ігар Дзядуля", меў усе дашынскія связі, якімі мне трэба было забяспечыць сябе.

У канцы канцоў, я прыняў рашэнне раскрыць усё ёй. І ёй знадобілася час, каб зразумець гэта. Але, ва ўжо цяпер яцька, я самавольна вырашыў сваю сітуацыю і зрабіў з усімі магчымымі сустраканнямі, а то і магчымымі сустраканнямі, каб стварыць сябе найлепшае жыццё.

На канец, гэта ўсё аб грошах. Хто імі кіруе - той кіруе жыццём. Але, ведаеш, я чую, што тут гэта толькі пачатак. І яцьке, я не збрашу мерыцца, пакуль ня збіруся ўзлётам!